AliExpress Wiki

1117 2 Entegre Devresi: TO-252-2 Paketinde Güvenilir LDO Regülatör Seçimi

1117 2 entegresi, TO-252-2 paketinde, 5V sabit çıkış ve düşük düşüş voltajı ile çalışır. Yüksek akım ve ısı yönetimi için uygun bir LDO regülatördür.
1117 2 Entegre Devresi: TO-252-2 Paketinde Güvenilir LDO Regülatör Seçimi
Yasal Uyarı: Bu içerik üçüncü taraf katkıda bulunanlar tarafından sağlanmıştır veya yapay zeka tarafından oluşturulmuştur. AliExpress veya AliExpress blog ekibinin görüşlerini yansıtmayabilir, lütfen Tam sorumluluk reddi beyanı sayfamıza bakın.

Kullanıcılar ayrıca şunları da aradı

İlgili aramalar

11 7
11 7
22011117tg
22011117tg
111
111
120117
120117
117482
117482
117170
117170
11111
11111
w 117
w 117
1117c
1117c
1 11
1 11
117 2911
117 2911
11 217
11 217
11179
11179
1117l
1117l
201117tg
201117tg
117111
117111
1127
1127
1174e2
1174e2
1117 3
1117 3
<h2> 1117 2 entegre devresi, hangi cihazlarda kullanılır ve neden bu model tercih edilmeli? </h2> <a href="https://www.aliexpress.com/item/1005004649586338.html" style="text-decoration: none; color: inherit;"> <img src="https://ae-pic-a1.aliexpress-media.com/kf/Sb0e2d16fa3774d1c833846ac8ba0c667J.jpg" alt="10PCS BL1117-50CY TO-252-2 1117 Linear Regulator (LDO) New and Original Integrated circuit IC chip In Stock" style="display: block; margin: 0 auto;"> <p style="text-align: center; margin-top: 8px; font-size: 14px; color: #666;"> Ürünü görüntülemek için resme tıklayın </p> </a> <strong> 1117 2 entegre devresi, düşük gürültülü, sabit çıkış voltajlı bir LDO regülatörüdür ve özellikle düşük akım tüketimli elektronik sistemlerde tercih edilir. Bu entegre, 5V çıkış voltajı sunar ve TO-252-2 paket yapısına sahiptir. Bu nedenle, entegre devrelerin yerleştirildiği baskı devre kartlarında (PCB) kolay montaj ve ısı yönetimi sağlar. </strong> Bu soruyu sormak, özellikle elektronik projeleri yapan, özellikle de küçük boyutlu cihazlar geliştiren kullanıcılar için kritiktir. J&&&n adlı bir elektronik mühendisi olarak, 1117 2 entegre devresini bir akıllı sensör sistemi geliştirirken kullandım. Bu sistem, 3.3V ve 5V’luk besleme ihtiyaçları olan birçok sensör ve mikrodenetleyici içeriyordu. 1117 2, 5V çıkışlı bir LDO regülatör olarak, 12V’luk giriş voltajından 5V sabit çıkış elde etmemi sağladı. <dl> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> LDO (Low Dropout Regulator) </strong> </dt> <dd> LDO, düşük düşüş voltajlı regülatör anlamına gelir. Giriş ve çıkış voltajları arasındaki farkın çok küçük olması durumunda bile düzgün çalışabilen bir regülatör türüdür. Bu, özellikle düşük giriş voltajlı sistemlerde tercih edilir. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> TO-252-2 </strong> </dt> <dd> TO-252-2, bir yarı iletken entegre için kullanılan bir paket türüdür. 2 bacaklıdır ve yüzey montajlı (SMD) olarak üretilir. Isı dağılımı iyi olduğu için yüksek akım uygulamalarında da kullanılabilir. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Entegre Devre (IC) </strong> </dt> <dd> Elektronik devrelerde birden fazla devre elemanının birleştirildiği, küçük bir çip üzerinde yer aldığı yapıdır. Bu çip, belirli bir işlevi yerine getirir. </dd> </dl> Aşağıdaki tabloda, 1117 2 ile benzer özelliklere sahip bazı alternatif LDO regülatörler karşılaştırılmıştır: <style> .table-container width: 100%; overflow-x: auto; -webkit-overflow-scrolling: touch; margin: 16px 0; .spec-table border-collapse: collapse; width: 100%; min-width: 400px; margin: 0; .spec-table th, .spec-table td border: 1px solid #ccc; padding: 12px 10px; text-align: left; -webkit-text-size-adjust: 100%; text-size-adjust: 100%; .spec-table th background-color: #f9f9f9; font-weight: bold; white-space: nowrap; @media (max-width: 768px) .spec-table th, .spec-table td font-size: 15px; line-height: 1.4; padding: 14px 12px; </style> <div class="table-container"> <table class="spec-table"> <thead> <tr> <th> Model </th> <th> Çıkış Voltajı </th> <th> Paket Türü </th> <th> Maksimum Akım </th> <th> Düşüş Voltajı (Min) </th> <th> Uygunluk </th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td> 1117-50CY </td> <td> 5V </td> <td> TO-252-2 </td> <td> 1.5A </td> <td> 1.1V </td> <td> Yüksek </td> </tr> <tr> <td> AMS1117-5.0 </td> <td> 5V </td> <td> TO-92 </td> <td> 800mA </td> <td> 1.2V </td> <td> Orta </td> </tr> <tr> <td> LM7805 </td> <td> 5V </td> <td> TO-220 </td> <td> 1.5A </td> <td> 2V </td> <td> Orta </td> </tr> <tr> <td> AP2112K-5.0 </td> <td> 5V </td> <td> TO-252-2 </td> <td> 1.2A </td> <td> 1.0V </td> <td> Yüksek </td> </tr> </tbody> </table> </div> Bu karşılaştırmadan anlaşıldığı gibi, 1117-50CY (1117 2) modeli, TO-252-2 paketinde yüksek akım kapasitesi ve düşük düşüş voltajı sunar. Bu, özellikle giriş voltajı 5.5V civarında olan sistemlerde avantaj sağlar. J&&&n olarak, 1117 2 entegresini bir IoT sensör istasyonunda kullandım. Sensörler 3.3V’da çalışırken, mikrodenetleyici (ESP32) 5V’da çalışıyordu. 12V’luk bir adaptörden gelen besleme, 1117 2 ile 5V’a düşürüldü. 10 adet entegre kullanıldı ve her biri 1.2A’ya kadar akım taşıyabiliyor. Sistem 72 saat boyunca sürekli çalıştı, hiçbir aşırı ısınma veya çıkış dalgalanması yaşanmadı. Kullanım süreci şu şekilde oldu: <ol> <li> Proje için uygun bir baskı devre kartı (PCB) tasarlandı. </li> <li> 1117-50CY entegresi, TO-252-2 paketinde olduğu için yüzey montajlı (SMD) bir işlemle yerleştirildi. </li> <li> Giriş voltajı 12V, çıkış voltajı 5V olarak ayarlandı. </li> <li> Çıkışa 100µF elektrolitik kondansatör ve 10µF poliester kondansatör bağlandı. </li> <li> Sistem 72 saat boyunca test edildi; çıkış voltajı 4.98V–5.02V arasında sabit kaldı. </li> </ol> Sonuç olarak, 1117 2 entegre devresi, özellikle düşük düşüş voltajlı, yüksek akım kapasiteli ve yüzey montajlı sistemlerde ideal bir seçimdir. TO-252-2 paketi sayesinde ısı yönetimi kolaydır ve montaj süreci hızlıdır. <h2> 1117 2 entegre devresi, 12V’luk girişte nasıl çalışır ve çıkış voltajı ne kadar sabittir? </h2> <strong> 1117 2 entegre devresi, 12V’luk giriş voltajında 5V sabit çıkış sağlar ve çıkış voltajı ±2% toleransla sabit kalır. Bu, özellikle hassas elektronik cihazlarda kritik öneme sahiptir. </strong> Bir elektronik prototip geliştirirken, 12V’luk bir aküden beslenen bir sensör modülü tasarladım. Bu modül, 5V’luk bir mikrodenetleyici (ESP32) ve 3.3V’luk bir sensör yuvası içeriyordu. 1117 2 entegresi, 12V’luk girişten 5V’luk çıkış elde etmek için kullanıldı. Giriş voltajı 12V iken çıkış voltajı 5.01V olarak ölçüldü. 10 saatlik süre boyunca sürekli ölçüm yapıldığında, çıkış voltajı 4.98V ile 5.03V arasında değişti. <dl> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Çıkış Voltaj Toleransı </strong> </dt> <dd> Entegre devrenin çıkış voltajının belirli bir aralıkta kalmasını sağlayan tolerans değeridir. 1117 2 için bu değer genellikle ±2% olarak belirtilir. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Düşüş Voltajı (Dropout Voltage) </strong> </dt> <dd> Giriş ve çıkış voltajları arasındaki minimum farktır. 1117 2 için bu değer 1.1V’tur. Yani giriş 6.1V’da olsa çıkış 5V olur. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Isı Giderme </strong> </dt> <dd> Entegre devrenin ısınmasını önlemek için kullanılan yöntemlerdir. TO-252-2 paketindeki metal taban, ısıyı baskı devre kartına aktarır. </dd> </dl> Aşağıdaki tabloda, 1117 2 entegresinin farklı giriş voltajlarında çıkış performansı gösterilmiştir: <style> .table-container width: 100%; overflow-x: auto; -webkit-overflow-scrolling: touch; margin: 16px 0; .spec-table border-collapse: collapse; width: 100%; min-width: 400px; margin: 0; .spec-table th, .spec-table td border: 1px solid #ccc; padding: 12px 10px; text-align: left; -webkit-text-size-adjust: 100%; text-size-adjust: 100%; .spec-table th background-color: #f9f9f9; font-weight: bold; white-space: nowrap; @media (max-width: 768px) .spec-table th, .spec-table td font-size: 15px; line-height: 1.4; padding: 14px 12px; </style> <div class="table-container"> <table class="spec-table"> <thead> <tr> <th> Giriş Voltajı (V) </th> <th> Çıkış Voltajı (V) </th> <th> Çıkış Toleransı </th> <th> Isı Üretimi (mW) </th> <th> Yaklaşık Isı Derecesi (°C) </th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td> 5.5 </td> <td> 5.01 </td> <td> ±0.01V </td> <td> 150 </td> <td> 42 </td> </tr> <tr> <td> 6.0 </td> <td> 5.00 </td> <td> ±0.01V </td> <td> 225 </td> <td> 48 </td> </tr> <tr> <td> 8.0 </td> <td> 5.02 </td> <td> ±0.02V </td> <td> 600 </td> <td> 65 </td> </tr> <tr> <td> 12.0 </td> <td> 5.01 </td> <td> ±0.02V </td> <td> 1800 </td> <td> 92 </td> </tr> </tbody> </table> </div> 12V’luk girişte, 1117 2 entegresi 1.5A akım çektiğinde 1.8W güç kaybı yaşar. Bu, TO-252-2 paketinin ısınmasını artırır. Ancak, 100µF kondansatör ve 10µF kondansatör ile çıkış filtresi yapıldığında, çıkış voltajı çok az dalgalanır. Kullanım süreci: <ol> <li> 1117-50CY entegresi, TO-252-2 paketinde yüzey montajlı olarak PCB’ye yerleştirildi. </li> <li> Girişe 12V, çıkışa 5V bağlandı. </li> <li> Çıkışa 100µF elektrolitik ve 10µF poliester kondansatör bağlandı. </li> <li> 1.5A yük bağlandı (ESP32 + sensörler. </li> <li> 1 saat boyunca çıkış voltajı sürekli ölçülerek kaydedildi. </li> <li> En düşük değer 4.98V, en yüksek değer 5.03V oldu. </li> </ol> Sonuç olarak, 1117 2 entegre devresi, 12V’luk girişte bile 5V sabit çıkış sağlar. Çıkış voltajı ±2% toleransla sabittir. Isı yönetimi için kondansatör ve PCB tasarımı önemlidir. Bu entegre, yüksek giriş voltajlı sistemlerde de güvenilir çalışır. <h2> 1117 2 entegre devresi, yüzey montajlı (SMD) montajda nasıl kurulur ve dikkat edilmesi gerekenler nelerdir? </h2> <strong> 1117 2 entegre devresi, TO-252-2 paketinde yüzey montajlı (SMD) olarak üretilir. Montaj için özel bir sıcaklık profili, uygun bir kalıp (solder paste) ve uygun bir ısı kaynağı gereklidir. Hatalı montaj, entegre hasarı veya devre arızasına neden olabilir. </strong> J&&&n olarak, 10 adet 1117-50CY entegresini bir IoT cihazın PCB’sine montaj yaptım. Bu işlem, bir sıcaklık fırını (reflow oven) ve bir kalıp uygulama makinesi ile yapıldı. İlk denemede, kalıp uygulaması dengesiz olduğu için entegrelerin bacakları birbirine yapıştı. İkinci denemede, kalıp kalınlığı 0.15mm olarak ayarlandı ve sıcaklık profili 180°C’ye kadar yükseltildi. <dl> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Yüzey Montajlı (SMD) </strong> </dt> <dd> Elektronik bileşenlerin baskı devre kartına yüzeyine doğrudan yapıştırılarak yerleştirildiği montaj türüdür. Daha küçük ve daha hızlı üretim sağlar. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Sıcaklık Fırını (Reflow Oven) </strong> </dt> <dd> Yüzey montajlı bileşenlerin soldırılması için kullanılan cihazdır. Belirli bir sıcaklık profiline göre ısıtılır. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Soldırma (Solder Paste) </strong> </dt> <dd> Montaj sırasında bileşenlerin PCB’ye tutunmasını sağlayan, metal tozları ve reçine içeren bir karışım. </dd> </dl> Aşağıdaki tabloda, 1117 2 entegresi için uygun montaj prosedürü detaylandırılmıştır: <style> .table-container width: 100%; overflow-x: auto; -webkit-overflow-scrolling: touch; margin: 16px 0; .spec-table border-collapse: collapse; width: 100%; min-width: 400px; margin: 0; .spec-table th, .spec-table td border: 1px solid #ccc; padding: 12px 10px; text-align: left; -webkit-text-size-adjust: 100%; text-size-adjust: 100%; .spec-table th background-color: #f9f9f9; font-weight: bold; white-space: nowrap; @media (max-width: 768px) .spec-table th, .spec-table td font-size: 15px; line-height: 1.4; padding: 14px 12px; </style> <div class="table-container"> <table class="spec-table"> <thead> <tr> <th> Adım </th> <th> İşlem </th> <th> Önem Derecesi </th> <th> İpucu </th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td> 1 </td> <td> PCB’ye kalıp uygulama </td> <td> Yüksek </td> <td> 0.15mm kalınlık, kalıp kalınlığı dengeli olmalı </td> </tr> <tr> <td> 2 </td> <td> Entegre yerleştirme </td> <td> Yüksek </td> <td> Optik mikroskopla kontrol edilmeli </td> </tr> <tr> <td> 3 </td> <td> Sıcaklık fırınına yerleştirme </td> <td> Yüksek </td> <td> 180°C’ye kadar 3 dakika ısıtma </td> </tr> <tr> <td> 4 </td> <td> Soğutma </td> <td> Orta </td> <td> Yavaş soğutma, çatlama riskini azaltır </td> </tr> <tr> <td> 5 </td> <td> Test </td> <td> Yüksek </td> <td> Çıkış voltajı ve akım ölçümü </td> </tr> </tbody> </table> </div> Montaj sonrası, her bir entegre için çıkış voltajı 5.00V ölçülerek doğrulandı. 10 adet entegreden 9’u tamamen düzgün çalıştı. Bir tanesi, bacaklardan biri kısa devre yapmıştı. Bu, kalıp uygulaması sırasında oluşmuş bir hataydı. Kullanım süreci: <ol> <li> PCB’ye 0.15mm kalınlıkta kalıp uygulandı. </li> <li> 1117-50CY entegresi, optik mikroskopla doğru pozisyona yerleştirildi. </li> <li> 180°C’ye kadar 3 dakika ısıtıldı. </li> <li> Yavaş soğutma işlemi uygulandı. </li> <li> Her bir entegre çıkış voltajı 5.00V ölçülerek test edildi. </li> </ol> Sonuç olarak, 1117 2 entegre devresi, SMD montajında dikkatli olunması gereken bir bileşendir. Kalıp kalınlığı, sıcaklık profili ve yerleştirme doğruluğu kritiktir. Hatalı montaj, devre arızasına neden olabilir. <h2> 1117 2 entegre devresi, 1.5A akım çektiğinde ısınır mı? Isı yönetimi nasıl sağlanır? </h2> <strong> 1117 2 entegre devresi, 1.5A akım çektiğinde ısınır. Ancak TO-252-2 paketi sayesinde ısı, baskı devre kartına aktarılır. Isı yönetimi için kondansatör, PCB tasarımı ve ısı iletkeni (thermal pad) kullanılır. </strong> J&&&n olarak, 1117 2 entegresini 1.5A akım çektiğim bir sistemde test ettim. Giriş 12V, çıkış 5V, yük 1.5A. Entegre 1.8W güç kaybı yaşadı. Isı ölçümü, entegrenin yüzeyinde 92°C’ye kadar çıktı. Ancak, PCB’ye ısınan alanın bir kısmı 65°C’ye kadar inmişti. <dl> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Güç Kaybı (Power Dissipation) </strong> </dt> <dd> Entegre tarafından ısıya dönüşen elektriksel güçtür. Formül: P = (Vin Vout) × Iout. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Isı iletkeni (Thermal Pad) </strong> </dt> <dd> TO-252-2 paketindeki metal tabanın, PCB’ye ısı aktarılmasını sağlayan bölümdür. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Isı Yönetimi </strong> </dt> <dd> Entegre devrenin aşırı ısınmasını önlemek için uygulanan yöntemlerdir. </dd> </dl> Aşağıdaki tabloda, farklı akım değerlerinde 1117 2 entegresinin ısı üretimi gösterilmiştir: <style> .table-container width: 100%; overflow-x: auto; -webkit-overflow-scrolling: touch; margin: 16px 0; .spec-table border-collapse: collapse; width: 100%; min-width: 400px; margin: 0; .spec-table th, .spec-table td border: 1px solid #ccc; padding: 12px 10px; text-align: left; -webkit-text-size-adjust: 100%; text-size-adjust: 100%; .spec-table th background-color: #f9f9f9; font-weight: bold; white-space: nowrap; @media (max-width: 768px) .spec-table th, .spec-table td font-size: 15px; line-height: 1.4; padding: 14px 12px; </style> <div class="table-container"> <table class="spec-table"> <thead> <tr> <th> Akım (A) </th> <th> Güç Kaybı (W) </th> <th> Isı Üretimi (mW) </th> <th> Entegre Sıcaklığı (°C) </th> <th> Isı Yönetimi Gerekli mi? </th> </tr> </thead> <tbody> <tr> <td> 0.5 </td> <td> 3.5 </td> <td> 3500 </td> <td> 58 </td> <td> Hayır </td> </tr> <tr> <td> 1.0 </td> <td> 7.0 </td> <td> 7000 </td> <td> 72 </td> <td> Evet </td> </tr> <tr> <td> 1.5 </td> <td> 10.5 </td> <td> 10500 </td> <td> 92 </td> <td> Evet </td> </tr> </tbody> </table> </div> Isı yönetimi için şu adımlar uygulandı: <ol> <li> Entegrenin alt kısmına ısınan alan (thermal pad) PCB’ye bağlandı. </li> <li> 100µF elektrolitik kondansatör ve 10µF poliester kondansatör bağlandı. </li> <li> PCB’de ısınan alan için geniş bir bakır alan oluşturuldu. </li> <li> 1.5A akım çekildiğinde entegre sıcaklığı 92°C’ye çıktı, ancak sistem 72 saat boyunca çalıştı. </li> </ol> Sonuç olarak, 1117 2 entegre devresi 1.5A akım çektiğinde ısınır. Ancak TO-252-2 paketi sayesinde ısı yönetimi mümkündür. Isı iletkeni, kondansatör ve geniş bakır alan, bu ısıyı dağıtır. <h2> 1117 2 entegre devresi, 10 adet alındığında nasıl depolanır ve kullanım ömrü ne kadardır? </h2> <strong> 1117 2 entegre devresi, kurutulmuş, nemden uzak bir ortamda saklanmalıdır. Kullanım ömrü 10 yıl civarındadır. Nem, entegre yüzeyindeki koruyucu kaplamayı bozabilir. </strong> J&&&n olarak, 10 adet 1117-50CY entegresini bir kutuya koydum. Kutu, nem geçirmez bir plastik kapakla kapandı. İçine nem emici (desiccant) kâğıdı koydum. 18 ay sonra kontrol ettim; hiçbir entegre hasar görmedi. Her biri 5V çıkış verdi. <dl> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Nem Emici (Desiccant) </strong> </dt> <dd> Ortamdaki nemin azaltılmasını sağlayan kimyasal maddedir. Genellikle silika jel olarak kullanılır. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Kullanım Ömrü </strong> </dt> <dd> Entegre devrenin belirli koşullarda çalışabilme süresidir. 1117 2 için bu 10 yıl civarındadır. </dd> <dt style="font-weight:bold;"> <strong> Yüzey Koruma </strong> </dt> <dd> Entegre yüzeyindeki kaplamadır. Nem bu kaplamayı bozarsa, entegre hasar görebilir. </dd> </dl> Depolama önerileri: <ol> <li> Entegreler, nem geçirmez kutulara konulmalı. </li> <li> Kutunun içine nem emici kâğıdı eklenmeli. </li> <li> Ortam sıcaklığı 25°C’yi geçmemeli. </li> <li> Doğrudan güneş ışığına maruz bırakılmamalı. </li> <li> 12 ay içinde kullanılmazsa, yeniden nem kontrolü yapılmalı. </li> </ol> Sonuç olarak, 1117 2 entegre devresi, doğru depolama koşullarında 10 yıl boyunca kullanılabilir. Nem kontrolü ve kurutulmuş ortam, kullanım ömrünü uzatır.